වැස්ස

සිව් දෙසින් 

එකතු  වෙන 

මහා කළු වලාකුළු 

වසා මුළු අහසම

අන්ධකාරය පතුරනා 

විදුලි එළියෙන් 

මේඝ ගර්ජනාවෙන්

නොකඩවා ඇදහැලෙන 

මහා වර්ෂාවෙන්

අවදි විය

මතකයක්

බොහෝ කලකට පෙර

ඇද වැටුණු

ඒ

අසනි වරුසාව

ඉඩෝරය නිමා කල මුත්

කාලය

නිරුදක කතර

මැද

නැවතිණි.... 

සාපේක්ෂ නිශ්චලතාව

මිනිස්සු දුවනවා
දුවන වේගෙට ලෝකෙත් කැරකිලා
හීන අමතක වෙලා
හැම දේම වෙනස් වෙලා
මම බලාගෙන ඉන්නවා...

හිටපු තැනම...

ජීවින ගමන

පහු කරගෙන ආපු
හැම කන්දක් ම
නඟින කං කිව්වෙ
"මේක විතරයි"  කියල...

දැන්,
මුදුනට ම ආව ම
තවත් කඳු නම් නෑ...

ඒත් දැන් කියනව
බහින්න තියෙනව කියල....

හෘද සාක්ෂිය

මොන වැඩේ කරන්න ගත්තත්
මොකක් හරි අවුලක් පෙන්නන්නෙ...
ඕන එකටයි එපා එකටයි හැම එකටම කෑ ගහන්නෙ...
හොඳ නරක මට තේරෙනවා
කියන්න කටක් නොතිබ්බට එනවා මෙතන සාක්කි දෙන්න...
දැන් වත් වහනව කට...