ප්‍රතිගාමියා

මොන විප්ලවයක්ද...
එදා වේල පිරිමහගන්න
ලෝකෙත් එක්ක යුද්ධ කරන්න වෙලා තියෙන අපට...
මහ පුටුවෙ ඉන්න එකා මාරු උනාට
මගෙ පොඩි එවුන් ගෙ
බඩවල් පිරෙයිද?

කෝච්චිය

පෙට්ටි ගොඩක්
පළවෙනි පන්තියෙ
දෙවනි පන්තියෙ
තුන් වෙනි පන්තියෙ
සෙනඟ පුරෝගෙන
එක රේල් පාරක
එක එන්ජිමක් පස්සෙ
දුවනව...

නෑ නෑ
හරිම අසාධරණයක්...
හැම පෙට්ටියකටම එන්ජිම ගානෙ තියෙන්න ඕනෙ...
ඕනෙ තැනක යන්න...
ඕනෙ නම් නොයා ඉන්න...

තුන්මං හංදිය

මේක මගෙ හොඳ යාළුවෙක්, නමින් කිව්වොත් ලහිරු පීරිස් නිකමට වගේ එවපු කයියක්... එත් කොට්ටෙට තියන් වාඩිවෙලා ඉන්න මොළේ පොඩ්ඩක් පාවිච්චි කරන්න වෙන හින්දත් මේ කාලෙ හැටියට කාට කාටත් ප්‍රයෝජනයක් වෙයි කියල හිතිච්ච හින්දත් තමයි මේ කයිය ජාලගත කරන්නෙ...

ඔන්න එකෝමත් එක කාලෙක දිව්‍ය ලෝකෙටයි අපායටයි හැරෙන තුන්මං හංදියෙ දොරටු පාලල දෙන්නෙක් දාල හිටියලු. (වැඩිපුරම ඔය දේශපාලන අත පෙවීම් වලක්වන්න කියලා:)
දෙන්නෙක් වුණාට දෙන්නම එකම වගේ. කිසි වෙනසක් නෑ. ආ... හැබැයි දිව්‍ය ලොකෙ පැත්තෙ පොර ඇත්ත විතරයි කියන්නෙ. අපායෙ පැත්තෙ පොර කියන්නෙ බොරු විතරයි.
දැන් ප්‍රශ්නෙ මේකයි. මළාට පස්සෙ ඔතනට එන පොරකට ඉස්සරහට යන්න පාර හොයාගන්න මුන් දෙන්න ගෙන් තමයි අහන්න වෙන්නෙ. හැමෝම යන්න කැමති දිව්‍ය ලෝකෙටනෙ. ඒත් අහන්න පුළුවන් එකම එක ප්‍රශ්නයයි. ඒකත් එක්කෙනෙක් ගෙන් විතරයි...
දෙන්නම එක වගේ හින්ද කාව තෝරගන්නද කියල හිතා  ගන්නත් බෑ.

දැන් ඔතනට එන්න ඉන්න අපේ ගමරාළ දිව්‍ය ලෝකෙට යන්න පාර හොයාගන්න අහන්න ඕනෙ ප්‍රශ්නෙ තමයි ප්‍රශ්නෙ...

කාටහරි ගමරාළට ටියුෂන් දෙන්න පුලුවන්ද...?

සමීකරණ

කාලයක්
ඉරි දෙක දෙපැත්තෙන්
අකුරු, ඉලක්කං, සංකල්ප
ලිව්වෙ
සමාන ලකුණ හින්ද
ඒව සමාන වෙයි කියල
හිතාගෙන...

ඒත් පස්සෙ තමයි තේරුණේ
එහෙම දාපු ගොඩක් දේවල්
ඇත්තටම සමාන නැති බව...

රතු

ගොඩක් දුර ගියා ට,
අඩුවෙන්ම නැමුන ට,
ගොඩ දෙනෙක් නැතුව
වැඩක් කරන්න අමාරුයි...
 
තරංග ආයාමය ටිකක් වැඩි හින්ද...

කෙටි ම රාත්‍රිය

අනේ...
කළුවර රාත්‍රිය...
අවසන්
පිළිසරණ...
ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳුන්
නූපන් ලොවක
නිරුවත් කෙරෙන
ද්‍රෞපදීලා ට...

කළුවර

අපි

හැමදාම 

අන්ධකාරයට සාප කළා
මිසක්
කවදාවත්
පහනක් පත්තු කරන්න

හිතුවෙ නෑ නේද? 

මම දන්නවා
ඕක ගොඩාක් පරණ කතාවක්.

ඒත් තවමත් අපි ඉන්නෙ කළුවරේ නෙ...